6:23, Nederlandse tijd
We staan bij de gate op Schiphol. Nu mogen de deuren wel open.
Peter
Vakantie Indonesië 2011
18:30
We zijn door de douane op de luchthaven van Denpasar. We hebben ieder 150.000 Rupiah betaald om het land te mogen verlaten. De luchthaven is groter en moderner dan Medan. Wat wel opvalt is dat het aantal zitplekken zeer gering is.
We hebben ons Indonesische geld nu vrijwel opgemaakt. Omgerekend hebben we minder dan twee euro over.
De meiden gaan met 8.500 op pad. Ze kopen een candy bar voor 5.000. “Your last Rupiahs?”, vraagt de vrouw van het winkeltje. “Yes.” Nou dan mochten ze er nog wel een nemen voor 3.500. We zijn los!
23:00
We zijn op Singapore.
23:30
Aan boord van het volgende vliegtuig, vlucht SQ324, Singapore – Amsterdam.
Peter
Omdat we vandaag pas om vijf uur naar het vliegveld hoeven, vroegen we gisteravond of we een van onze kamers zouden kunnen behouden. Dat konden ze gisteren nog niet zeggen. Ik moest het vanochtend nog maar eens vragen. Zo gedaan. Er zouden weer mensen voor onze kamers komen, de receptie zou bij de reisagent navragen hoe laat die mensen zouden komen. De receptie zou ons bellen om uitsluitsel te geven. Terwijl ik op onze kamer was, wachtend op een telefoontje, komt Nienke vertellen dat we hun kamer konden houden. Ze hadden naar hun kamer gebeld, waar Nienke net toevallig binnen was, en ja, zoals wij met uw “husband” overlegd hebben…
Vanmorgen rond en in het zwembad doorgebracht.
Begin van de middag ben ik nog een keer naar het strand gegaan. Tussen het koraalrif en het strand staan vissers tot boven hun middel in het water te vissen. Vier man was rond een bootje een net aan het rondtrekken. De mannen waadden tot aan hun borst door het water. Twee mannen trokken de uiteinden voort, twee anderen controleerden met snorkels klaarblijkelijk of alles onder water goed ging met de netten. Toen uiteindelijk de netten bij elkaar werden getrokken en binnen werden gehaald kwamen er alleen wat kleine visjes te voorschijn.
Terwijl ik dit alles bekeek had ik een gesprek met de eigenaar van een boot. Hij wilde van alles over Nederland weten. Toen ik vertelde dat het daar nu maar 17 graden was, stelde hij zich voor dat je je dan wel heel erg warm moest kleden. Tja, als je het hele jaar door temperaturen ruim boven de 20 graden gewend bent…
Hij vertelde dat Lovina haar naam aan de Nederlanders te danken had, het zou I love Indonesia betekenen, wat dan weer niet erg Nederlands klinkt.
We lunchten bij Cafe Smorgas. Ik dacht: we zijn in Indonesie bij een zweeds restaurant, dus laat ik maar een greek salad nemen.
Nou… was erg lekker. Ook het erbij bestelde garlic bread was lekker. En de anderen waren ook zeer tevreden. Liesbeth had een chocoladetaartje, dat ook niet te versmaden was. Kortom: uitermate positieve recensie.
Peter
Je wordt hier overal met een glimlach geholpen. Maar overal wordt ook een fooi voor verwacht. Is al die vriendelijkheid dan wel echt?
Peter
Daarstraks een tas gekocht, anders hadden we onvoldoende ruimte voor onze souvenirs.
Nienke kocht een houten beeldje (zie foto).
Vanavond maar eens Italiaans gegeten bij La Barracca. Daar hebben we allemaal goed gegeten.
Peter
We hadden voor een halve dag een busje gehuurd. We wilden eerst ergens snorkelen. Op de plek waar we afgezet werden, werden we gelijk besprongen door vijf gelijk geklede mannen. Al gauw bleek waarom. Je na hier wel snorkelen, maar dan moet je wel een stuk varen. En een boot boeken, dat kon wel bij de heren. Daar hadden wij geen zin in, dus gingen we maar verder.
De volgende stop was bij de Ulu Watu. Deze tempel ligt op een ritspunt. Van wat verder weg een fraai gezicht. Het complex zelf viel ons nogal tegen. Je kon hier niet de tempels in, die waren afgesloten. Je zag dus bijna niets van de tempels.
Ook hier zaten weer apen, heel brutale. Wij waren al gewaarschuwd dat deze apen het vooral op brillen hadden voorzien. Ik had mijn bril dus maar veilig in mijn fototasje gestopt. Geen overbodige maatregel zagen we later. Een aap zat in een boom een net van een man afgepakte bril te mollen.
Wat later werd een meisje besprongen door een aap, deze klom via haar jurk naar haar haar en bleef daar naar haar zonnebril graaien. Ze had duidelijk pijn, en was helemaal van slag.
Verderop bij Padang-padang hebben we een poosje vanaf het strand naar het surfen gekeken. De surfers lagen vooral te wachten tot er weer eens een geschikte golf kwam, een enkeling surfte dan een stukje. Nooit lang, want de golven braken snel.
Terug bij het hotel ben ik eerst nog op zoek gegaan naar een lokaal marktje. Je verkijkt je hier enorm op de afstanden. Toen ik me voor het eerst op de kaart kon oriënteren bleek ik nog zover van de markt vandaan te zijn, dat ik er maar voor koos om langs het strand terug te lopen. Van een jongen die zat te tekenen en schilderen kocht ik een houten ei met Ganesha erop geschilderd.
Nu eerst afkoelen, op naar het zwembad!
Peter
We zijn intussen aangekomen in Sanur. Dat was ongeveer een uurtje rijden vanaf Ubud. Het Parigata Spa & Resort ziet er tamelijk luxe uit. De kamers waren nog niet klaar, helaas. Daarna eerst maar op pad.
Onderweg voor het eerst op Bali een stukje tweebaansweg gereden.
We hebben een stuk langs de blauwe zee gewandeld. Het zand is heel grof. We zakten er, lopend langs de waterlijn, behoorlijk in weg. Er ligt veel fijn en uitgesleten koraal op het strand. Nou ja, uitgesleten, als je er overheen loopt, dan voelt het wel degelijk scherp aan.
Terug bij het hotel waren onze kamers gereed. We namen gelijk een duik in het zwembad.
Daarna gegeten bij Coriander. Mijn Coriander burger was prima. Ook de anderen waren tevreden over hun eten.
Later gingen we met een busje naar Denpasar. We bezochten daar drie markten, de Pasar Badung, de Pasar Kumbasari en de Pasar Burung. Een voedselmarkt voor locals, een handicraftmarkt en een vogeltjesmarkt. Ik heb, denk ik, weer wat aardige plaatjes geschoten.
Daarna kwamen we bij een grasvlakte waar allerlei activiteiten te zien waren, er werd onder andere veel gevliegerd. Ook was er een soort talentenjacht gaande. Ook hier kan hemeltergend vals worden gezongen. Grappig om te zien.
In de stad zagen we een eekhoorn een drukke verkeersweg oversteken via de elektriciteitsdraden die boven die weg hingen.
We aten bij Biru Indigo. Met bij de fish and chips de keuze tussen frites en rijst (zie foto). Bijzonder.
De foto’s van de gerechten op de kaart deden het ergste vrezen. De werkelijkheid was gelukkig een stuk beter. Hoewel Casper bleef twijfelen of hij nou wel echt varkenskebab had gekregen, het zag eruit en het smaakte als kip. Met ketchup en extra zout at hij het wel op.
Peter
Gisterenmorgen zei ik nog dat de douche hier de beste tot nu toe was. Warm water en een stevige straal. Dat had ik niet moeten zeggen. Vanmorgen was het water koud, was de straal slap en kwam het water met horten en stoten.
Het uitzicht vanaf ons terras is en blijft weelderig. Het uitzicht aan de achterkant is nog mooier dan gisteren, dus nog maar een foto.
Uit de douche kwamen ook nog kleine zwarte spikkeltjes. Bij Nienke en Marije meer dan bij ons. Nienke verkoos het zwembad boven de douche.
Feitje: het is hier net 9 uur geweest en alweer een prettige 24 graden Celsius.
Peter
Vanavond weer gegeten bij Pundi-pundi. Het is wat duurder dan andere restaurants, maar het beviel tot nu toe ook het beste van de restaurants hier waar we geweest zijn.
Ik ging voor de eend, bebek panggang. Die was lekker. Ook de anderen waren tevreden.
Peter
